Angat sa Lahat!

 pagbabahagi ni Weldann 'Bitoy' Panganiban (Batch 23)

Tandang-tanda ko ang hapong iyon. Galing ako noon sa Manaoag sa aking pagraradyo (Segue: U-Speak po sa 102.3FM Radyo Manaoag, Saturdays, 6:30-8:00 PM), dumiretso ako sa Santo Domingo para sa Faith Sharing ng Mukha Ad para sa Module 2 – Family. Sa pagtatapos ng pagbabahagi, ibinalita sa amin na kami ay magkakaroon ng Team Building sa susunod na dalawang linggo. Nagising ang lahat sa balita... Lalabas kami ng Santo Domingo!

Marami na rin akong sinamahang Team Building session, at doon ay nabibigyan ako ng pagkakataong makilala ang mga taong pinili kong makasama sa organisasyon. Marami akong nalalaman tungkol sa kanila, lalo na ang halaga ng tiwala at pakikisama. Subalit nang dumating ang Team Building ng Mukha AD, nag-iba ang pananaw ko tungkol sa dalawang salitang ito. Hindi lang tiwala at pakikisama ang tinuro nito sa amin, kundi ang halaga ng salitang pagkakaibigan at pagtutulungan. Tunay ngang Angat sa lahat!

September 09, 2012, ang araw na pinakahihintay ng buong Batch 23. Sa sobrang excitement, kahit ang mga ka-batch kong nagigising ng late (lalo na ako) ay pinilit na magising ng super aga para makarating bago ang call time na 8:30. Kahit nga sa aming mga postura, halatang pinaghandaan ng mga kasali ang araw na ito.

Handa na ang lahat, kaya sugod-sugod na rin sa aming destinasyon, ang La Mesa Ecopark.

TO ACT JUSTLY...

Sa pagsisimula ng Team Building, ginawa namin ang kontrobersyal (^^) na Shibashi na pinangunahan ni Kuya Aaron. Kontrobersyal, kasi Grand Opening pa lang naririnig na namin ito, subalit wala kaming ideya kung paano ito gagawin. Iyun naman pala, ito ay isang breathing exercise na nagbibigay ng dagdag na lakas sa katawan at focus sa isipan, parang Tai Chi at Kung-fu na pinagsama.

Sa totoo lang, umpisa pa lang ay feeling bored na kami dahil inhale-exhale lang ang nangyayari with matching moves, subalit nang nakita na namin si Kuya Aaron na tagaktak na ng pawis, na-realize namin na kami man ay pinagpapawisan na rin ng wagas. Nakaramdam kami ng dagdag na energy para magawa ang mga challenges sa araw na iyun. Kailangang makipag-ugnayan rin pala sa aming kalikasan at kapaligiran upang makita ang biyaya ng Panginoon, tulad ng pakikipag-ugnayan namin sa aming kapwa Mukha AD-er, tulad ng paggawa natin ng mabuti sa kapwa kabataan.

TO LOVE TENDERLY...

Hinati kami sa tatlong team: Team Matatag, Team Gwaping at Team Muscle. Maraming challenges na dapat gawin, at kita sa lahat ng miyembro ng bawat team ang determinasyon na magawa at mapagwagian ang bawat hamon. Tulung-tulong ang bawat isa para malagpasan ang bawat challenge at magwagi sa race. Teamwork at determination nga talaga ang puhunan upang manalo sa bahaging ito ng Team Building.

Pero para sa team namin, nagkaroon pa ito ng mas malalim na kahulugan. Biglang inatake ng hika ang isa naming teammate, kaya nawalan kami ng isang kasama. Subalit imbes na manghina at mawalan ng lakas, lalo pa kaming nagsumikap na matapos ang bawat challenge at mapagtagumpayan ito. Kung baga nga, dito namin nakita ang halaga ng pagsasama-sama at pagtutulungan. Sa isang team pala, hindi tama ang sabihing ‘buti nga sa iyo,’ o ‘bahala ka sa buhay mo;’ mas magandang marinig mula sa ating kasama ang mga salitang, ‘magkakasama tayo, magtutulungan tayo.’ Di ba nga ito ang hangad sa atin ng Diyos, na maging magkakasama sa bawat pagsubok, magtulungan sa hirap at ginhawa?

TO WALK HUMBLY WITH OUR GOD...

Pagkatapos ng charade, hinanda na kami para sa second part ng Team Building, ang Trust Walk at Trust Fall. Sabi nila, di ka daw certified Mukha Ader kung di mo ito pagdadaanan. Simple lang ang instruction, walang bibitaw sa pila at sundin lang ang instruction ng leader. Naka-piring ang mata, binagtas namin ang buong kagubatan ng La Mesa. Marami kaming narinig at naramdaman sa kapaligiran, hanggang sa pahintuin kami at isa-isang patihulugin samantalang may sumasalo sa amin.

Hindi namin alam kung saan kami dadalhin o kung ano ang gagawin sa amin, subalit ginawa pa rin namin, dahil alam naming di kami mapapahamak. Tiwala ang puhunan upang magkaroon ng isang mabuting samahan. Tiwala, ibig sabihin, isang malalim na pagkakilala sa iyong kasama, pagtanggap sa kanyang kahinaan at pakikibahagi sa kanyang kaligayahan. Parang si BRO, di natin alam kung ano ang darating sa buhay natin, subalit tuloy lang tayo sa pagsunod sa kanya, dahil nagtitiwala tayong dadalhin tayo ng Panginoon sa kabutihan at di niya tayo pababayaan.

Naalala ko yung unang beses na magkakasama kami. Hindi kami magkakakilala (liban sa mga talagang nasa Santo Domingo na), di namin alam kung ano ang aming papasukin. Ngayon, makalipas ang walong linggo, eto na kami, nagtatawanang sama-sama, nakikinig ng sama-sama, nakikipag-ugnayan sa bawat isa. Dating tahimik at ilag sa kasama, ngayo’y mas malalakas pa ang boses pag nagkita-kita. Sa ibang salita, talagang maraming bagay na ang nagbago. Narito na ang ugnayan, isang magulo, kakaiba at MASIGLANG UGNAYAN na nagbubuklod sa amin sa bawat isa, at kaming lahat patungo sa Diyos.

Ito nga siguro ang hiwaga ang Mukha Ad: ano man ang iyong pinagmulan o kinamulatan, kaya nitong pag-isahin ang ating mga kakayahan at maging epektibong tanda ng pakikipag-ugnay ng Diyos sa lahat. Tinuturuan tayo dito na marunong makibahagi ang Diyos sa pamamagitan ng pakikibahagi natin sa kapwa. Kabataan man tayo, hindi ito hadlang upang ipakilala ang Panginoon sa lahat. Kung tayo ay iisa, wala tayong magagawa; subalit kung kasama ang Diyos at ang kapwa, marami tayong magagawa!

Hindi lamang ito isang Team Building para sa akin, ito ay isang karanasang hindi malilimutan, angat talaga sa lahat! Sa lahat ng aking mga pinagdaanan sa araw na ito, masasabi kong tunay na biyaya sa akin – at sa amin – ng Diyos ang Mukha Ad.

MAD FOREVER! ^^

==

sirbitz.blogspot.com

urdose.blogspot.com

A Day To Treasure, A Date To Remember

article shared by: Fairy Anya 

The bond we've shared this particular Sunday

is one of the things I'll treasure, come what may...

...and it all started from a simple exposure.

Requirement. In Ecclesiology class, our professor has required everyone to complete fifteen hours of exposure. An exposure in which we are expected to learn from, and mingle with other members of the community. We were given two choices as to where we may have the exposure; Mukha AD or Caritas. And due to my circumstance, I chose the nearest, Mukha AD. At first, it was all about completing the hours, and yes, perhaps having fun with my classmates and friends. But little did I know, as I continue to attend our Sunday meetings, Mukha AD has already become important.

Team-building. Honestly speaking, I have no idea how to recount this day's events. So randomly, I'll start with  how difficult and funny it is to be an alarm clock of my friends.

Waking up. I woke up at 4 in the morning as usual, with two things in mind; what to bring and what time do I have to wake up two of my closest friends. Inno and John. So first, I sent a group message, hoping their phones would vibrate and wake them up. But since I called both at around 4:30, my text plus vibrate plan had failed. Luckily, one of them woke up at my second try - Inno, who told us when we all met up, that he really had woken up at (I actually forgot, was it 5 or 5:30?) around five in the morning - thus, I'm such a failure at waking him up. So what about John, you ask? Need I say anything? When even his own mom doesn't want to wake him up anymore? And for ranting purposes, (it's my blog, live with it), I'd called him several times; and by several, I mean SEVERAL. And he still didn't wake up. So I've decided that I'll give him a real alarm clock on Christmas.

7 in the morning. Our own call time. By "our", that includes Ai, Cueto, Inno and John. Why that early? Just because we want to "break our fast" together. We love each other. ♥♥♥

Bus and Early Moments in La Mesa Ecopark. The wrong bus. Call time for Mukha AD members Batch 22 was at 8 in the morning. It turned out that we were an hour earlier and so we went to Ecopark with the staff. It was still fun, anyway. Early birds get early warm-ups (pictures, early bonding, taho, early snacks, and a bit of sight-seeings).

Shibashi and The Posing Something Activity. My memory's losing its touch, do forgive me as I'm really tired. Anyhow, for everyone's information, shibashi doesn't that much differ from tai chi and yoga; but more related to the former. It's a relaxing qigong exercise routine that lasts for about 15-20 minutes. It gives an individual a control of one's emotions, an increase in energy, flexibility and agility, and some other things. (The power of researching something new. *wink, wink*) Well, so everybody did shibashi and the other activity (in which we need to pose however we want and sort of make that pose as something other people may identify us with) before starting the amazing race-ish event. It's fun! ♫~♪~♫

Race, Charade and Blindfold. Lessons. Although it was a tiring day with endless run, laughing, and guessing, plus a challenge for me (the blindfold part; some people know why, and I thank Ai and Inno for the simple support you guys gave me), we've learned a lot from all these activities; not just to cooperate and learn the value of team-work, but also to trust those whom we may trust. Along our journey, we meet many people who become our acquaintances, only some of them become our friends; but just a few we can really trust. In that small number yet somehow already a large circle of true people, the Mukha AD family is and will always be included. We may be different in many ways, but we are able to start a bond out of these diversities; a bond worth our time and efforts to cherish and deepen more and more. We all live to serve as foundations of other people. We may only be playing small parts but with full trust, we can achieve big things and complete a whole.

Thank you all for making this Sunday memorable. ♥